Μαρί-Λουίζ;
Όχι.
Μαρί-Λουίζ;
Περίμενε.
Δεν θέλω.
Παράτα τα, Μισέλ.
Σε περιμένω.
Όχι.
Θα πληρώσεις... Το θέλω.
Και εγώ δεν θέλω.
Είμαι απασχολημένη.
Είναι νόμιμο. Σου λέω ότι είναι νόμιμο.
Πες, Μισέλ. Θα πάμε για τη φωτοτυπία;
Αύριο;
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να πάω μόνη.
Μισέλ! Η φωτοτυπία...
Το θέλησε. Εκείνη το θέλησε.
Δεν μπορούν να κάνουν πίσω. Είναι νόμιμο.
Έλα εδώ πρώτα. Έλα!
Αρκετά, Μισέλ.
Αρκετά.
Δεν θέλω πια.
Σε ικετεύω, σταμάτα.
Παραπήγε, Μισέλ, ομορφιά μου, αγαπημένη μου...
Δώστο μου πίσω, βρώμα!
Κοίτα την! Μόνο την ευχαρίστησή της σκέφτεται.
Δώσε μου την καρφίτσα!
Με αηδιάζεις.
Δεν είναι η ώρα της πολυθρόνας.
Τέρμα. Δεν σε υπακούω πια.
Είσαι μια πουτάνα!
Ενώ όλα μένει να γίνουν,
τέτοια ώρα που είναι...
Δεν ξέρουμε πια τι μέρα είναι.
Πες, Μισέλ,
δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, έτσι δεν είναι;
Δε φτάνει όμως να πάμε, για τη φωτοτυπία.
Μισέλ, δεν θέλεις;
Κοίταξέ με.
Μισέλ, συγνώμη.
Όχι, όχι...
Πόσο γενναία ήταν.
Χαμήλωνε το κεφάλι, στηριζόταν στα πίσω πόδια...
Πάψε!
Την αυγή, αφού πέρασε η νύχτα...
Μα εκείνη πάσχιζε να αντέξει. Χτυπούσε, τσιμπούσε...
Η αυγή ήρθε...
κι εκείνη ξάπλωσε,
αιμόφυρτη,
στο απαλό χορτάρι.
Και τότε, την έφαγε ο λύκος.
Και μετά; Αφού την έφαγε ο λύκος;
Ξέρεις. Το ξέρεις, ότι με ενόχλησες;
- Άτιμη! - Ενώ εσύ...
Θέλεις άλλη μία;
Τι θα λένε για μας;
Η ακαταστασία είναι τρομερή.
Πάψε.
Μη μ' εκνευρίζεις.
Έλα εδώ.
Γιατί; Τι είπα;
Η ακαταστασία είναι τρομερή, έτσι δεν είναι;
Ναι, παντού.
Εντάξει, μπορείς να χτυπήσεις.
Εμπρός, χτύπα.
Κτήνος!
Αντί να μας πληρώσουν...
Πάνε τρία χρόνια που δουλεύω χωρίς μισθό.
Και γιατί η κυρία να πληρώσει τις υπηρέτριές της...
αφού όλα είναι άνω-κάτω;
Και η δεσποινίς;
Θα καταλάβει η δεσποινίς;
Μετά από αυτό που έκανε για εμάς;
Σκύλα!
Ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε τη φωτοτυπία...
Σκουπίδι!
Έχουν δίκιο.
Ποιος δεν θα τους το αναγνώριζε;
Γίναμε ανυπόφορες.
Ο κύριος και η κυρία
είναι καλύτεροι απ' ό,τι λένε οι υπηρέτριές τους.
Ο κύριος και η κυρία
είναι καλοί όταν θέλουν.
Έχουν σίγουρα πολλά προτερήματα.
Μισέλ...
Διψασμένοι για αρετή, πνίγονται στο κρασί.
Τα αφεντικά έχουν τους λόγους τους.
Η κυρία είναι άφραγκη.
Πράγματι, δεν της ανήκει τίποτα.
Ούτε εδώ, ούτε αλλού. - Βούλωσέ το!
Ο κύριος έχει λέγειν.
Ο κύριος έχει εγκαταλείψει.
Το ίδιο κι εσύ. Μην μιλάς.
Είναι αλήθεια, δεν είναι τόσο κακός όσο λες.
Και η κυρία έχει τρόπους.
Αν υποσχόσουν ότι θα έρθεις μαζί μου αύριο, θα σωνόμασταν.
Γιατί όχι;
Εντάξει, θα έρθω.
Στο μεταξύ, εσύ ξεκίνα να καθαρίζεις λιγάκι.
Τι λες;
Θα με αφήσεις μόνη;
Πες μου ότι δεν θα το κάνεις, Μισέλ!
Ναι.
Πες μου, τι υπάρχει κάτω απ' το νεροχύτη;
Δυο σκουπιδοσακούλες γεμάτες,
ένα σπασμένο ξυπνητήρι, μαχαιροπίρουνα, χαρτί,
μια κατσαρόλα, δοχεία...
Και τι υπάρχει μέσα στα ντουλάπια;
Όλα είναι έξω!
Έπρεπε ν' αρχίσουμε νωρίτερα.
Πήγαινε στην κουζίνα.
Εγώ θα κάνω τα δωμάτια.
Δεν πάω στην κουζίνα!
Για μια φορά θα πας χωρίς εμένα.
Αυτό θέλω.
Σκύλα!
Θέλω να επισκεφθώ το σπίτι μια τελευταία φορά...
...μόνη.
Όλα αυτά που δεν θα ξαναδώ,
όλα όσα ήταν η ζωή μας,
οι μέρες της ζωής μας.
Σε ικετεύω!
Δεν έχουν καθόλου άδικο, έτσι δεν είναι;
Ο κύριος είναι ευγενικός, η κυρία δεν είναι κακιά!
Όχι, όχι, Μισέλ!
Πες μου τι θέλεις. Θέλεις να ξαναρχίσω;
Αυτό που θέλουν είναι λογικό.
Ποιος δεν θα έκανε το ίδιο στη θέση τους;
- Ακούς; - Πάψε.
Μη μ' αφήνεις.
Δεν έβαλες τις κότες στο κοτέτσι;
Άντε, ανεπρόκοπη.
Τις έκλεισες μέσα.
Κλώσησαν, έχεσαν. Πήγαινε να φέρεις τα αυγά.
Το σίγουρο είναι πως δε θα αλληλοφαγωθούν.
- Τι; - Δεν μπορούν.
Αφού η Ελίζαμπεθ το θέλησε. Υπέγραψε.
Και οι κότες, τώρα πια είναι δικές μας.
Δεν μπορούν.
Μισέλ,
έχε μου εμπιστοσύνη.
Πρέπει να πιστέψεις την αδερφή σου.
Θα πάρουμε τα χρωστούμενα. Θα πληρώσουν.
- Μπορούν να πληρώσουν. - Όχι, δεν μπορούν.
Πόσες φορές ήδη μας έχουν διώξει;
Όχι, σταμάτα.
Η κυρία ξέρει καλά τι θέλει.
Θα φροντίσουν ώστε η δεσποινίς να επιστρέψει στον άντρα της.
Η δουλειά είναι κανονισμένη.
Τότε, θα ικετέψω την κυρία.
Ακούς; Θα την ικετέψω.
Το χαλίκι που τρίζει,
τα βήματα στις σκάλες,
κι έπειτα τα χαντάκια,
το απαλό χορτάρι…
Ωραία, θα κοιμόμαστε μέσα στα χαντάκια.
Θα μείνουμε μαζί.
Ηρέμησε, Μισέλ.
Πες μου πού είναι η επιστολή.
Στο γραφείο;
Μισέλ, η επιστολή του συμβολαιογράφου της Λιμόζ;
Θα δεις, δεν θα μπορέσουν να πουλήσουν.
Κι αν δεν επιστρέψουν, Μισέλ;
Ίσως είχαν κάποιο ατύχημα.
Σε παρακαλώ,
θέλω να είσαι καλά.
Μισέλ,
τι γίνεται όταν ένα γράμμα δεν φτάσει;
Όταν υπάρχει απόδειξη ότι έχει αποσταλεί,
και δεν το έχει λάβει ο παραλήπτης;
Τίποτα, καλή μου, απλά χάνεται το γράμμα.
Δε θέλεις να σκεφτείς την ομίχλη;
Έχει πάντα ομίχλη τις νύχτες του Οκτώβρη.
Είδες πώς είναι κρυμμένο το φεγγάρι;
Όλα τα πουλιά τώρα κοιμούνται στην ομίχλη.
Άκου, Μισέλ,
όταν γίνεται επίτηδες,
όταν η επιστολή δεν φτάνει επειδή κλάπηκε,
και υπάρχει απόδειξη, δηλαδή η κλοπή αποδεικνύεται;
Καταλαβαίνεις Μισέλ; Είναι σοβαρό αυτό που σου λέω.
Το ξέρω.
Ξέρω ακριβώς πώς το λένε αυτό.
Το λένε: «υπεξαίρεση αλληλογραφίας».
Δε σου φαίνεται περίεργο που έφεραν τη δεσποινίδα,
για να την επιστρέψουν στο σύζυγό της, τον κύριο Φιλίπ;
Πιθανόν.
Δεν ήταν όμως πρέπον για τη δεσποινίδα.
Δεν έπρεπε να πάει αυτή στο σπίτι του πρώην συζύγου της.
Ο κ. Φιλίπ έκανε τα πάντα για να τα ξαναβρούν.
Και η επιστολή που έσκισα προηγουμένως,
η επιστολή από τη Λιμόζ,
είχε την υπογραφή του συμβολαιογράφου,
με τη διεύθυνσή του χειρόγραφη κάτω από την υπογραφή.
Δεν είχε επικεφαλίδα!
Επιστολή συμβολαιογράφου, χωρίς τίποτα τυπωμένο στα αριστερά...
Μισέλ, δεν βγάζει νόημα!
Ήρθαν!
Δεν ήμουν σε θέση να κάνω αλλιώς. Έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει έτσι.
Ποιός από μας μπορεί να ορκιστεί ανιδιοτελή αφοσίωση;
Και στην αφοσίωση αυτή,
Είμαστε σίγουροι ότι δε θέλουμε παρά το καλό του άλλου;
Θα μείνω, λοιπόν, θα μείνω.
Και θα πω ψέματα λέγοντας ότι θα μείνω για εσάς.
Όπως και να 'χει, θα μείνω.
Μένω για τους δικούς μου και για εσάς.
Εγκαταλείπω τα δικά μου σχέδια, αλλά υπέστησα τόσο μεγάλο σοκ.
Προτιμώ να σκέφτομαι ότι όλα έχουν τελειώσει με τον Φιλίπ.
Σημαίνετε πολλά για μένα
και θέλω πραγματικά το καλό σας.
Είσαι καλά, Μαρί-Λουίζ;
Μου φαίνεται λίγο χλωμή.
Τώρα πια, ξέρω.
Χαίρομαι που δεν έκανα μεγαλύτερο λάθος.
Οπότε, επέστρεψα.
Αγαπημένα μου πλατάνια!
Κι όλο το ντεκόρ της ζωής μας, το σπίτι, το μεγάλο σαλόνι, το πιάνο!
Στον πιστό μου φίλο, το πιάνο, θα πάω πρώτα.
Θα έπρεπε να βοηθήσετε την κυρία με τις βαλίτσες.
Καλύτερα να μείνω μακριά για ν' αποφύγω τους μπελάδες.
Θα τα πούμε. Συγχωρέστε τη μεγαλοστομία μου.
Σας είπε η Ελίζαμπεθ ότι δεν έχουμε φάει;
Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε, κύριε. Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε.
Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε, κυρία.
Είμαστε πολύ στενοχωρημένες.
Στηριζόμαστε πάνω σας.
Τι θα λέγατε να φτιάχνατε μια ωραία κολοκυθόσουπα;
Δεν ξέρω αν γίνεται αυτό,
όμως, σίγουρα η κυρία δεν παίρνει τις αποφάσεις τις χωρίς εσάς.
Ελάτε, ελάτε!
Δεν έχετε το δικαίωμα.
Ακούτε; Δεν έχετε το δικαίωμα.
Είστε χειρότερος από αυτήν.
Πώς τολμάτε!
Σας προειδοποιώ, κύριε, εδώ πέρα ζούμε σαν τα ζώα.
Επίτηδες επιστρέψατε νωρίτερα.
Θέλατε να μας αιφνιδιάσετε, τρεις μέρες πριν το αναμενόμενο.
Τι πρόκειται να συμβεί τώρα;
Τουλάχιστον, ετοιμάσατε τα κρεβάτια;
Όχι, χθες κάναμε μια γιορτή. Εσείς ήσασταν μακριά.
Αυτές είναι οι τελευταίες μέρες μας. - Τι εννοείτε με αυτό;
Σας ξαναλέω ότι δεν ξέρω τι πρόκειται να συμβεί.
Γιατί επιστρέψατε σπίτι,
χωρίς να μας ειδοποιήσετε;
Πάμε στην κουζίνα. Ας δοκιμάσουμε να βάλουμε τάξη.
Ψάχνετε ακόμα τρόπους επειδή είστε δειλός.
Αν δε θέλετε να τη μεταφέρετε, θα το κάνει η Μαρί-Λουίζ.
Δε θέλετε να σερβίρουμε το δείπνο στα υπνοδωμάτιά σας;
Θέλαμε να σας φροντίσουμε!
Τι είναι πάλι αυτό, θέλετε με το ζόρι να φάμε στα δωμάτιά μας;
Δεν θα σας κάνω τα χατίρια, όπως η Ελίζαμπεθ.
Πλυθήκατε, τουλάχιστον, από τότε που φύγαμε;
Δεν θα το έλεγα.
Κατάλαβα, είστε μια κακούργα.
Θέλατε η αδερφή μου να κουβαλήσει τη μεγάλη βαλίτσα.
Ξέρετε ότι έχει αδύναμη πλάτη.
Τι προσβολή!
Ξέρατε ότι αυτή είναι η πιο βαριά βαλίτσα.
Κάποια πράγματα δεν τα ανεχόμαστε.
Σωπάστε! Πάλι τα ίδια.
Μισέλ!
Αντρέ, Αντρέ! Σας παρακαλώ, Αντρέ!
Ησυχάστε, εκεί κάτω! Ησυχία, επιτέλους!
- Αντρέ! - Τι συμβαίνει;
Η αδερφή μου. Είναι η μικρή μου αδερφούλα!
Κακοποιείτε την αδερφούλα μου!
Αντρέ, πηγαίνετε!
Μην κοιτάτε. Σας είπα να φύγετε.
Ελίζαμπεθ, μην ανεβαίνετε.
Τα νυχτικά είναι μόνο. Πώς είναι δυνατό;
Η παλιά βαλίτσα που είχα αδειάσει.
Ελίζαμπεθ, μην κλαίτε.
Αυτές οι κοπέλες είναι καταραμένες. Δεν αξίζουν τα δάκρυά σας.
Μην φέρνετε τη δυστυχία πάνω μας.
Αντρέ, δεν με ακούτε; Πηγαίνετε στο δωμάτιό σας.
Ναι, ωστόσο μόλις έκανα 170 χιλιόμετρα,
και θα ήθελα να ξέρω πότε θα μπορέσουμε να φάμε.
Παιδί μου…
- Δεν είναι παιδί της. - Σκάσε!
Προχωρήστε μπροστά μου, προς τα δωμάτια.
Κοντέψατε να εναντιωθείτε στη σωτηρία μας
και να μας αφήσετε να βυθιστούμε στην καταστροφή.
Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω τη συμπεριφορά σας.
Εχουμε πολλά να πούμε για αυτό, πάρα πολλά.
Μην παιδεύεστε, θα ανεβάσω εγώ τη βαλίτσα.
Μην λέτε ότι είναι άδεια.
Είναι γεμάτη νυχτικά και μαντίλια.
Είναι βαριά. - Θα με ρίξουν κάτω!
Αφήστε με!
Βοήθεια, Αντρέ, βοήθεια!
Μα τι συμβαίνει; Αφήστε τη βαλίτσα.
Αφού είναι άδεια!
Ανεβείτε πια! Θέλω να γδυθώ.
Παραλίγο να με πνίξουν.
Μην πιάνετε τα κάγκελα, είναι επικίνδυνα.
Ανεβείτε καλή μου, σας παρακαλώ.
Αντρέ, ο Φερνάν ερχόταν κάθε μέρα;
Ορίστε;
Ο Φερνάν, ερχόταν κάθε μέρα;
Όχι, θα έρθει την Πέμπτη. Θα τον ειδοποιήσω.
Χρειάζεται ένας άντρας εδώ, όταν λείπουμε.
Ηθελε να φτιάξει τον κήπο του.
Ας κατεβούμε, Αντρέ. Βιαστείτε, είμαι εξαντλημένη.
Αυτό κάνω, καλή μου.
Τι οικονομικό αυτοκίνητο!
Αυτό το συρτάρι ανοίχτηκε.
Ούτε δέκα λίτρα για εκατό χιλιόμετρα.
Όχι, ούτε δέκα λίτρα για την επιστροφή!
Επιασα αυτά τα πράγματα, πρέπει να πλύνω τα χέρια μου.
Δεν μπορώ να βρω τίποτα.
Μισέλ! Είναι καλύτερα να κατεβείτε.
Είναι τόσες οι δουλειές εδώ, που δεν έχουν τελειωμό.
Ελίζαμπεθ, πηγαίνετε στην κουζίνα να επιτηρείτε.
Πρέπει να μαγειρέψετε κάτι, Μισέλ. Έχουμε τα απαραίτητα.
Έδωσα παραγγελία στον μπακάλη πριν φύγουμε.
Xρωστάμε τόσα λεφτά στον μπακάλη,
που δεν ξέρω πια πώς να πληρώσω.
Ήλπιζα να έχουμε κολοκύθα.
Εχουμε ό,τι χρειάζεται, το ψυγείο είναι γεμάτο.
Το ότι δεν υπάρχει ψυγείο,
δεν είναι λόγος για να σαρκάζετε.
- Αστειευόμουν, κυρία. - Τότε να ζεστάνετε καμιά κονσέρβα.
Δεν έχουμε κονσέρβες. Δεν είχατε αφήσει χρήματα.
Μια απλή παράλειψη εκ μέρους σας, που κρατάει χρόνια.
Αυτό είναι αστείο! Όταν φύγαμε τα ντουλάπια ήταν γεμάτα.
Κάτι πρέπει να έχει μείνει.
Και τι νομίζετε ότι τρώγαμε εννιά μέρες;
Συγνώμη κυρία, έπρεπε να επιβιώσουμε.
Δεν μπορούσαμε να τραφούμε με ήλιο.
Δεν είπα ποτέ ότι μπορούσατε να τραφείτε με ήλιο!
Μαρί-Λουίζ! Στραφείτε προς τα εδώ!
Πίνατε;
Αντρέ, κοιτάξτε την!
Αν δεν απατώμαι, μητέρα, δεν ήρθε ο μπακάλης.
Η Ελίζαμπεθ μάλλον έχει δίκιο. Δεν ήρθε.
Στη θέση του, ούτε εγώ θα ερχόμουν.
Ας μην δηλητηριάζουμε κι άλλο την κατάσταση, μητέρα.
Έπρεπε να τραφούν κι αυτές κατά την απουσία μας.
Είμαι σίγουρη ότι έχουν ετοιμάσει ένα γεύμα.
- Ήρθαμε απροειδοποίητα. - Αν μη τι άλλο, θα ετοιμάσουν κάτι.
Τα πλάσματα αυτά εργάζονται, μητέρα.
Ελίζαμπεθ, έχετε βέβαια το δικαίωμα να αρνηθείτε τον Φιλίπ,
όμως ο πατέρας σας κι εγώ σας ικετεύουμε να τα ξαναβρείτε.
Αυτό που κάνετε για αυτές τις κοπέλες βάζει σε κίνδυνο την τελευταία μας ευκαιρία.
Το να μην πουλήσει ο πατέρας σας την ιδιοκτησία του,
είναι αδύνατο, Ελίζαμπεθ, είναι εντελώς αδύνατο.
Το καταλαβαίνετε αυτό;
Φυσικά το καταλαβαίνει.
Όλοι το αντιλαμβάνονται αυτό.
Η Ελίζαμπεθ πρέπει να φύγει,
πρέπει να ξαναπαντρευτεί και να κάνει παιδιά.
Μέχρι να ετοιμαστεί το γεύμα, εγώ πάω στο κελάρι.
Ελάτε να με βρείτε εκεί, Γερτρούδη.
Έλα εδώ, χαζή!
Όχι, άφησέ με.
Γουρούνα!
Σας το λέω, είναι μεθυσμένες.
Η Ελίζαμπεθ θα πει ότι έπιναν επειδή είναι δυστυχισμένες.
Λοιπόν, τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα.
Θα πουλήσω την πατρική μου περιουσία και θα γεράσουμε ευτυχισμένοι.
Αντρέ, σας το έκρυψα, το σπίτι έχει καταληφθεί από τερμίτες.
Τερμίτες! Αυτό αντιμετωπίζεται.
Οι τερμίτες δεν κινούνται τόσο γρήγορα όσο εγώ.
Πρέπει να βρω έναν αγοραστή, που θα μας δώσει καλή τιμή,
μαζί με τη φετινή σοδειά.
Μια στιγμή.
Γερτρούδη! Ελάτε γρήγορα!
Τα γυαλιά μου... Έχασα τα γυαλιά μου.
Τι καταστροφή!
Όλη η σοδειά της χρονιάς!
Ηλίθιε!
Θα πετάξετε αυτά τα τέρατα έξω σήμερα κιόλας,
αλλιώς θα αναλάβω εγώ.
Ανόητη! Πώς θα τις απολύσω, όταν δεν μπορώ να τις πληρώσω;
Τους χρωστάμε τους μισθούς τριών χρόνων.
Γερτρούδη, αγαπητή μου, συγχωρέστε το θυμό μου.
Τι τρομερή εκδίκηση!
Όχι. Τι εξυπνάδα!
Νομίζουν ότι μπορούν να μ' εμποδίσουν να πουλήσω,
με το να χάσω τα 6000 λίτρα κρασί που περιλαμβάνονταν στην προσφορά.
Η τύχη μας είναι στα χέρια σας, Γερτρούδη.
Μην λέτε τίποτα. Μην δείχνετε τι νιώθετε.
Μπορούν να κάνουν μεγαλύτερη ζημιά.
Πρώτα πρέπει να πουλήσουμε.
Σας το υπόσχομαι, Αντρέ. Σας το ορκίζομαι.
Δεν θα πω τίποτα, απολύτως τίποτα.
Σκεφτείτε πόσο πιο εύκολη θα ήταν η πώληση,
αν η Ελίζαμπεθ δεν είχε δώσει στις κοπέλες αυτές,
το κοτέτσι και τα εξωτερικά κτίρια.
Πήρε ένα μέρος της κληρονομιάς σας για να το δώσει σε αυτά τα τέρατα.
Ξέρετε ότι το έχω ακυρώσει, επισήμως.
Ω! Φοβάμαι να κοιτάξω.
Θεέ μου! Τι συνέβη εδώ;
Η ζαχαριέρα μέσα στο νερό!
Η αγαπημένη μου ταπισερί!
Αντρέ, κατέστρεψαν την ταπισερί μου.
Μα γιατί αυτό το ψάρι...
Ανόητη, έπρεπε να το φάμε!
Ω, το κινέζικο σετ μου!
Αντρέ, έγινε κομμάτια.
Ελάτε τώρα, δεν το έκαναν επίτηδες.
Είναι αδέξιες, ήταν απλή απροσεξία.
Τα καλά κομμάτια είναι ακόμα άθικτα.
Οχι, Γερτρούδη.
Αντρέ, δεν θα πω τίποτα. Τίποτα. Μην κοιτάτε, όχι.
Πρέπει να πάμε στην τραπεζαρία,
πρέπει να φάμε κι αμέσως μετά να κοιμηθούμε.
Θα τους δώσω άλλη μια ευκαιρία.
Σε παρακαλώ!
Τι έγινε;
Τι έπαθες;
Ποτέ δεν θα το πίστευα!
Κοιτάξτε! Κοιτάξτε τι κάνατε!
Αδερφή μου, αδερφούλα μου!
Λυπηθείτε την! Λυπηθείτε τα νιάτα της!
Θέλετε να την καταστρέψετε! Κακούργα!
Έναν γιατρό...
Θέλω έναν γιατρό.
Θέλω έναν γιατρό για την αδερφούλα μου!
Αν είμαστε τόσο αδέξιες,
είναι επειδή είμαστε πολύ δυστυχισμένες.
Καταλαβαίνετε, κυρία;
Έχουμε δικαιώματα που δεν θα εγκαταλείψουμε.
Θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε, να ελπίζουμε,
και δεν μπορείτε να μας εναντιωθείτε.
Δεν θέλετε να μας καταστρέψετε;
Αλλιώς πείτε το, ότι είστε τέρατα.
Πείτε το, ότι είστε ανελέητοι.
Κοιτάξτε τι της κάνατε!
Κάτι καίγεται!
Χρειαζόμαστε άλλες πατάτες.
Πηγαίνετε την αδερφή σας στο σαλόνι και ελάτε να με βοηθήσετε.
Όχι. Θέλω να κάτσω εδώ.
Δεν ήταν καθαρισμένες!
Μισέλ, δεν προσέξατε την Μαρί-Λουίζ.
Πιστεύετε ότι μπορείτε να μας συγχωρήσετε;
Ότι θα μας δικαιολογήσετε;
Θα ήθελα αυτά τα περιστατικά να είναι απλά μια ανάμνηση.
Γιατί φτιάχνουμε κρέπες;
Αρέσουν στον κύριο.
Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να γίνει και πιο γρήγορα.
Δεν χρειαζόταν να φάτε.
Τι είπες;
Οι κρέπες, κυρία.
Γιατί φτάσατε νωρίτερα;
Δεν σας περιμέναμε πριν την Παρασκευή.
Δεν είναι ωραία να επιστρέφεις σπίτι;
Δεν απαντάτε;
Ναι, μα παραδεχτείτε...
Το παραδέχομαι, το παραδέχομαι.
Πρέπει να ανέβω ξανά για ν' αλλάξω, αντιλαμβάνεστε.
- Είδατε τα πόδια μου; - Τι δυστυχία!
Δεν σας δανείζω τα παπούτσια μου, είναι λερωμένα όσο και τα δικά σας.
Μην ανησυχείτε.
Θεέ μου, όταν σκέφτομαι,
την οικογένειά μου, όλα εκείνα τα βράδια,
που φτιάχναμε κρέπες.
Αν η δεσποινίς Ελίζαμπεθ ήθελε, θα είχε έναν άντρα εδώ.
Σωπάστε! Ξεχνάτε τον κύριο;
Συγνώμη.
Τι είπα;
Είναι η συγκίνηση.
Πώς να φερθούμε κανονικά, μετά από αυτά που ξέρουμε;
Αδυνατώ να περπατήσω ευθεία, γιατί έχω ένα σωρό προβλήματα.
Απαντήστε μου, κυρία.
Συμμαζευτείτε!
Θα λυπόμασταν αν βάζατε αγγελία για το σπίτι.
Η αλήθεια είναι ότι το παρατραβήξαμε.
Ομως αποφασίσαμε από σήμερα να πάρουμε το σωστό δρόμο.
Σας ζήτησα μερικά αυγά. Ο κύριος περιμένει.
Ξέρετε τι ώρα είναι;
Ελίζαμπεθ, σας παρακαλώ να μου φέρετε αυγά.
Βιαστείτε.
Το ποτήρι ξεχείλισε.
Αυτό δεν θα σας ευχαριστήσει,
αλλά δεν γεννήθηκα για να αδειάζω κάδους σκουπίδιων.
Δεν μου είναι ευχάριστο να λερώνομαι απ' τις βρωμιές σας,
να βάζω τα πόδια μου μέσα στα σκατά,
ν' αδειάζω το πτυελοδοχείο του κυρίου…
Δεν μπορείτε να φανταστείτε που θα φτάσει αυτό,
θα δείτε περίεργα πράγματα.
Είστε αυθάδης.
Όταν έχεις θείο δημόσιο υπάλληλο, δεν γίνεσαι υπηρέτρια,
ούτε στο πιο σπουδαίο σπίτι.
Ωστόσο, η θέλησή σας δεν αποτελεί νόμο.
Οι συνθήκες διατάζουν.
Για τις βρωμοκρέπες σας,
εγκατέλειψα την αδερφή μου.
Την αρρωστήσατε.
Κανείς δεν φτιάχνει κρέπες στις δέκα το βράδυ.
Ελίζαμπεθ! Πηγαίνετε να φέρετε αυγά.
Και πείτε στον πατέρα σας να έρθει.
Απαιτώ να μπορώ να δειπνήσω.
Έλα μαζί μου, καλή μου.
Θέλετε κι άλλα αυγά ή φτάνουν;
Έλα. Ο αέρας θα σου κάνει καλό.
Φυσικά και χρειαζόμαστε κι άλλα αυγά, και κρέπες.
Τις κότες τις έχουμε για να έχουμε αυγά.
Είστε αηδιαστικοί!
Είστε τέρατα! Τέρατα!
Εμείς πάμε στ' αυγά. Πάμε στο σπίτι μας.
Τι συμβαίνει;
Πρόκειται για κάτι το υγιεινό, που θα κάνει καλό σε όλους.
Είναι νόστιμες οι κρέπες.
Η κατάσταση παραμένει ξεκάθαρη. Θα φάμε όλοι μαζί.
Επομένως, χρειαζόμαστε υλικά.
Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ θα πάνε να μας φέρουν αυγά.
Καθυστερήσαμε. Πρέπει να απολογηθούμε;
Αντρέ! Ένα εκατομμύριο το κρασί…
Συνειδητοποιήστε την κατάσταση.
Για να κάνει την καλή,
σε κανάκευε.
Ναι, σε κανάκευε.
Νιώθω καλά.
Κοίτα τους νέους ιστούς απ' τις αράχνες.
Έχουν το πάχος του λινού.
Πες μου ότι θα με πάει ο ύπνος.
Κοίτα.
Κοίτα προσεχτικά.
Όλα είναι δικά σου.
Όλα είναι δικά μου.
Όλα είναι ωραία.
Μικρή μου μαϊμουδίτσα,
μπορείς να κοιμηθείς ήσυχη.
Πες μου ότι είμαστε ευτυχισμένες εδώ.
Θα περιμένουμε την αυγή.
Θα τη δούμε να μπαίνει απ' τις χαραμάδες.
Εσείς είστε Μαρί-Λουίζ, Μισέλ.
Ακούστε με.
Πρέπει να επιστρέψετε αμέσως.
Σας παρακαλώ.
Τα πράγματα ίσως πάρουν πολύ άσχημη τροπή.
Ακούστε με.
Ας πούμε ότι μπορείτε να με ακούσετε.
Ξέρετε ότι πρέπει να τελειώσετε τις κρέπες.
Ή να τις κάνω εγώ.
Που είναι τ' αυγά;
Α, εκεί είναι. Επιτρέπετε;
Σας διαβεβαιώνω, πρέπει να επιστρέψετε.
Δεν αντιλαμβάνεστε τι κάνετε.
Φύγετε.
Μας ενοχλείτε, ξεκουραζόμαστε.
Αδειάστε μας τη γωνιά!
Επιτέλους, πόση ώρα θα περιμένουμε;
Ελίζαμπεθ, η θέση σας δεν είναι εδώ.
Γουρούνα! Γιατί μας ενοχλείς;
Άφησέ μας, παλιοθήλυκο!
Μαϊμού! Σκύλα!
Στα τσακίδια, έξω! Εδώ είμαστε σπίτι μας.
- Είναι δικό μας, είναι δικό μας... - Πώς;
Καλεί τις υπηρέτριές της και φτύνει τη μασέλα της!
Σκύλα! Σκύλα!
Φύγετε από εδώ,
που δεν θέλατε να τρώμε όσο λείπατε.
Μας χρωστά μισθούς τριών χρόνων!
Αυτό πάει πολύ! Εδώ είναι το σπίτι μου.
Κυρία, είμαστε εδώ ως ιδιοκτήτριες.
Είμαστε νόμιμες.
Άνθρωποι που θέλουν να τρώνε κρέπες νυχτιάτικα.
Μην βαραίνετε το στομάχι σας, άθλια!
Εσείς δεν είστε στη θέση σας!
Θα λερωθείτε. Έχει κουτσουλιές απ' τις κότες.
Δραπετεύσατε απ' την κόλαση.
Τα έχετε καταστρέψει όλα, χαλάσατε τα γύψινα...
Χύσατε το κρασί…
Έξι χιλιάδες λίτρα!
Ένα εκατομμύριο! Το κρασί του Καπντεβίλ!
Έλα εδώ, έλα να σε χαϊδέψω.
Είστε τόσο άθλιες, που ντρέπομαι να μιλήσω για εσάς.
Τι είπε για την αδερφή μου;
Τι κάνετε τα βράδια, με τον κύριο;
Είμαι στην κόλαση! Στην κόλαση!
Υπερβάλλετε, κυρία.
Νομίζετε ότι το σπίτι σας θα σταθεί όρθιο με γύψο;
Κι εγώ σας λέω ότι είναι ερείπιο.
Τα πάντα καταρρέουν.
Υπάρχουν τερμίτες!
Σας παρακαλώ.
Ανοίγει την εφημερίδα του, το σπίτι καταρρέει.
Τον βρίσκουμε ξανά στην αποθήκη να λύνει σταυρόλεξα.
Όλα αυτά για τις κρέπες!
Ελίζαμπεθ, πείτε τους κάτι!
Ελίζαμπεθ, κυρία Ελίζαμπεθ,
Μας παραχωρήσατε επίσημα αυτό το κοτέτσι, ναι ή όχι;
Μου ήρθε έμπνευση. Σκέφτομαι ξαφνικά,
Γιατί να μην σας αποζημιώσουμε;
Αυτή είναι η λύση.
Θα σας πληρώσουμε την αξία του κοτετσιού και των γύρω κτιρίων.
Πάω να μιλήσω στον Αντρέ.
Έτσι δεν είναι, Ελίζαμπεθ; Μιλήστε, λοιπόν!
Θα μας τα κατάσχουν όλα.
Ας παραμείνουμε στα πλαίσια της νομιμότητας.
Μίλα κι εσύ, Ελίζαμπεθ.
Προτιμούμε αυτό το μέρος από τα χρήματα.
Έχει μια ομορφιά που είστε ανίκανη να εκτιμήσετε.
Μαρί-Λουίζ.
Όχι. Δεν θέλω να κάνω συμφωνία μαζί σας.
Είστε λογική και έξυπνη…
Εξ' ονόματος ποιού μιλάτε και τι ακριβώς λέτε;
Ορίστε;
Δεν είστε η δεύτερη σύζυγος;
Πώς μπορείτε να μιλάτε για νομιμότητα;
Το ήξερα. Δεν της ανήκει τίποτα.
Όχι, δεν έχει τίποτα. Τίποτα δεν είναι δικό σας, κυρία.
Παριστάνει την ιδιοκτήτρια!
Δεν έχετε κανένα δικαίωμα στην περιουσία.
Έχετε διαβάσει το συμβόλαιο του γάμου μου;
- Κορόιδευε τις παραδουλεύτρες της! - Πάψε.
Όλα ανήκουν στον κύριο.
και την κυρία Ελίζαμπεθ.
Που είναι περισσότερο χαζή παρά κακιά.
Μα θα τα κατάσχουν όλα.
Πρέπει να τα πουλήσουμε το συντομότερο!
Όχι, δεν πουλάμε!
Όλες οι δίκες που σας περιμένουν για τα κρυμμένα αίσχη σας…
Αλίμονο, το ξέρω.
Όμως τα διορθώσαμε.
Τα κουκουλώσατε.
Είχα έρθει να σας ζητήσω...
Μπορώ να σας βοηθήσω.
Μπορώ να σας σώσω όλους.
Η κυρία δεν αντιλαμβάνεται ποιές είναι οι δυνατότητές μου.
Μα τι είναι αυτά που λέτε;
Σας το ξαναλέω, μπορούμε να τα τακτοποιήσουμε όλα.
Δεν είμαι λιγότερο έξυπνη από εσάς.
Δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο.
Κι όμως, είπε ότι είμαστε σαδίστριες.
Μιλάω σοβαρά, κυρία.
Μπορεί ν' ανθίσει και πάλι αυτό το εμπόριο.
Μπορούμε να μαζέψουμε ξανά πελατεία.
Χέρι-χέρι.
Μπορούμε να τα διορθώσουμε όλα.
Είμαι καλύτερη στο λέγειν παρά στο ξεσκόνισμα.
Ξέρω πώς να μιλώ στους ανθρώπους και είμαι ορθογράφος.
Πηγαίνετε λοιπόν να μιλήσετε με τον κύριο.
Πείτε του, επίσης, πως ό,τι έγινε, έγινε.
Κι αν αγνοήσει τη νομιμότητα,
έχουμε στην οικογένειά μας,
ανθρώπους που μπορούν να την επιβάλλουν.
Τ' αυγά! Τ' αυγά!
Μαρί-Λουίζ, Μισέλ! Πρέπει να φέρετε τ' αυγά.
Ο κύριος περιμένει.
Πρέπει να τελειώσουμε τις κρέπες.
Τι συμβαίνει εδώ; Δεν καταλαβαίνω.
Θα φάμε κρέπες ή όχι;
Αυτό δεν είναι εντάξει.
Εξηγήστε μου τι συμβαίνει.
Άφησέ με.
Σ' αγαπώ.
Το συμβούλιο συνεδρίασε;
Μετά τη σούπα,
ο πρόεδρος σκέφτεται καλύτερα.
Ήρθε. Ορίστε.
Τελείωσε, Μισέλ.
Αποκλείεται!
Είμαι χαρούμενη.
Να μ' αγαπάς.
Πρέπει να σέβεστε την κυρία,
την αγαπημένη μου σύζυγο.
Η κυρία είναι άξια γυναίκα.
Η κόρη μου Ελίζαμπεθ δεν έχει άδικο που θέλει το καλό σας.
Ομως πρέπει να προσέξω οι καλύτερες προθέσεις
να μην κάνουν περισσότερο κακό αντί για καλό.
Πρέπει να με πιστέψετε σαν μεγαλύτερος που είμαι.
Κανείς δεν θα το μετανιώσει.
Υπάρχουν κάποια σχέδια καλά και άλλα λιγότερο καλά.
Αφήστε τις ευθύνες της επιχειρηματικότητας σ' εμένα.
αυτές είναι η τιμή μου και το ιερό μου καθήκον.
Η εργασία μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμη και θαύματα.
Και είμαι βέβαιος ότι με καταλάβατε.
Είστε και οι δύο θαρραλέες
και ξέρετε ότι η κακή διάθεση δεν βελτιώνει την παραγωγικότητα.
- Προσοχή. - Μισέλ, τι κάνεις;
Όχι Μισέλ!
Έζησε όπως όλοι οι καλλιτέχνες. Δύσκολα.
Αλλά η δόξα του είναι βέβαιη.
Το πρελούδιό του σε λα μινόρε είναι το πιο όμορφο.
Αυτή η μελωδία θα υπάρχει μέσα μου μέχρι την τελευταία μου πνοή.
Αλλά δεν το κάνατε επίτηδες,
από τη συγκίνηση χάνετε τις νότες.
Ξέρετε, Μαρί-Λουίζ, πως είμαι αδέξια.
Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι είστε καλλιτεχνική φύση, δεσποινίς.
Είναι πολύ καλή.
Έπρεπε να σταματήσουμε στο Φερζάκ.
Με ακούτε, Αντρέ;
Έχει στο Φερζάκ έναν αξιοπρεπέστατο ξενώνα,
καθαρό και αξιοπρεπή.
Θα πάρω λίγη ακόμα, είναι πολύ πετυχημένη.
Θέλω κι άλλο.
Αν ήθελες, θα μπορούσες να παίζεις Μότσαρτ.
Αλλά τα παράτησες όλα, χωρίς κανένα λόγο. Κρίμα.
Με τα ευλύγιστα δάχτυλά σου και την καλλιτεχνική σου αντίληψη...
Μισέλ, πού πας;
Μη μ' αφήνεις, Μισέλ!
Η Μισέλ θα μας φέρει τις τηγανητές πατάτες.
Αν είχατε πάρει λίγη σούπα, θα είχατε με τι να ασχοληθείτε.
Θα ήθελα να τον δω.
Πάντα μου έδειχνε συμπάθεια.
Μητέρα, θα πάρω λίγη σούπα ακόμη.
Θα το κανονίσουμε στέλνοντάς του ένα γράμμα.
Όχι, κυρία, η αδερφή μου δεν θέλει σούπα!
Δεν θέλει!
Είναι πολύ καλή η σούπα. Ζούμε κάτω απ' την ίδια στέγη,
θα πρέπει να τη μοιραστούμε.
Αν η κατάστασή τους ήταν δύσκολη,
δεν θα αγόραζαν καινούριο αυτοκίνητο.
Μου το επιβεβαίωσε ο ξάδερφός τους.
Η Ζορζέτ το μετανιώνει τώρα.
Αλλά όχι, είναι...
Είναι πολύ χαρούμενη γι' αυτό.
Είχε ψωμί στο καλάθι. Αυτό είναι της Μαρί-Λουίζ.
Κυρία, είδατε τι γίνεται;
Τι συμβαίνει Ελίζαμπεθ;
Ήμουν ξαδέρφη της πρώτης συζύγου του.
Η Σοφί Βερλέ είχε προίκα εξήντα εκατομμύρια.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι επρόκειτο για σωτηρία.
Δεν έχω την εντύπωση
ότι ο Ρομπέρ παντρεύτηκε από συμφέρον.
Αν ήταν ένοχος μιας τέτοιας εμπορικής αχρειότητας,
δεν θα είχε ευτυχήσει.
Το παιδί τους είναι σχεδόν τυφλό.
Ελίζαμπεθ, αυτό είναι βλασφημία!
Ο θεός βλέπει και ξέρει να τιμωρεί.
Μιλάτε μόνο για ανθρώπους-εμπορεύματα,
μόνο το χρήμα σας απασχολεί.
Δεν παντρεύτηκα τον Φιλίπ για την περιουσία του.
- Ποιος μίλησε για το δικό σας γάμο; - Αυτή η συζήτηση με δυσκολεύει.
Πριν από λίγες ώρες,
αρνήθηκα, πλήρως αιτιολογημένα,
να επιστρέψω στην κοινή ζωή μας με τον Φιλίπ.
Και θέτω το ερώτημα: Είναι η γυναίκα ελεύθερη;
Την αγαπώ τη Γερτρούδη.
Ας ηρεμήσουμε, διάολε! Πού νομίζετε ότι βρίσκεστε;
Βρίσκομαι στο σπίτι μου
και εν μέρει στο σπίτι της μητέρας μου.
Δεν εννοούσα αυτό.
Πώς γίνεται η ζωή χωρίς οικονομικούς πόρους;
Και η γυναίκα χωρίς αγάπη;
Τα γεγονότα είναι γεγονότα.
Έχουμε έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων.
Είμαστε καταχρεωμένοι.
Oι κινήσεις του εδάφους καταστρέφουν τα θεμέλια.
Είδατε να χλεύασα ποτέ την αγάπη σας;
Εγώ ο ίδιος σας πήγα πίσω στον σύζυγό σας.
Αλλά πού οδεύουμε όταν επιμένετε
να αρνείστε τη διατροφή που σας προσφέρει Φιλίπ;
Είστε ελεύθερη, αλλά βουλιάζουμε.
Εχω κι εγώ κάτι να πω.
Προσφέρθηκα να βοηθήσω και να ξαναμαζέψω την πελατεία.
Φυσικά πρέπει να μπορούμε να στηριζόμαστε ο ένας τον άλλον.
Αντρέ, συγκρατηθείτε, καθένας να παραμείνει στη θέση του.
Μακάρι να μπορούσα να εκφραστώ με ακρίβεια.
Αυτό που έχει ουσιαστική σημασία είναι το ανθρώπινο πρόβλημα.
Κανείς δεν έρχεται στον κόσμο
με το πεπρωμένο του γραμμένο στο πιστοποιητικό γέννησής του.
Κανείς δεν γεννιέται για να γίνει υπηρέτης.
Η ίδια η λέξη "υπηρέτης"
περιέχει όλη την αδικία της τύχης της ζωής.
Δεν είναι καθήκον όλων μας να καλλιεργούμε την ισονομία;
Η ισονομία προϋποθέτει την αγάπη.
Να μην περιφρονούμε την κατάσταση των φτωχών.
Το ήξερα ότι θα έρθετε, Μισέλ!
Ότι θα με κατηγορήσετε.
Αλλά μην το κάνετε με τόσο σκληρό τρόπο!
Ώστε δεν μου αξίζει να φάω το ψωμί της Μαρί-Λουίζ;
Το κάνατε επίτηδες;
Τη μεταλαβιά θέλεις;
Αυτό θέλεις, έτσι δεν είναι;
Όχι, Μισέλ, αφήσέ την.
Ό,τι κι αν φαντάζεστε,
παρά τα φρικτά αυτά λόγια που έρχονται από την άβυσσο,
έχω το καθήκον να σας αγαπώ και θα σας το αποδείξω.
Είστε δυστυχισμένες και συγχυσμένες.
Πώς θα συνέλθετε; Θεέ μου, τι φρίκη!
Μα γιατί να μην σας το πω; Ξέρω τι είχε μέσα στη σούπα.
Φτύσατε μέσα. Γι’ αυτό δεν θέλατε να φάτε.
Δεν θέλατε να φάω το ψωμί της αδερφής σας,
αλλά με αφήσατε να φάω από αυτή τη σούπα.
Θέλω να την χαστουκίσεις, ακούς;
Χαστούκισέ την αμέσως!
Όχι, Μισέλ, σταμάτα!
Έχετε χάσει τον έλεγχο των πράξεών σας.
Αν καταλαβαίνατε ότι δεν θέλω το κακό σας...
Ήρθε η ώρα να σας πω
ότι η ανησυχία μου για εσάς είναι η αιτία που αρνήθηκα τον Φιλίπ.
Δεν τα βρήκατε επειδή δεν σας ήθελε,
Είστε υπερβολικά άσχημη
και υπερβολικά φτωχή.
Μισέλ, νομίζω ότι η κακία σας είναι μόνο επιφάνεια.
Όλα όσα έκανα για εσάς, το κοτέτσι, το λιβάδι,
δεν μου φαίνονται τόσο σημαντικά.
Θέλω αργότερα
από το σύνολο αυτής της έκτασης που θα ανήκει μόνο σε εμένα...
- Μετά το θάνατο του πατέρα σας; - Ναι.
θέλω ένα μεγάλο μέρος να δοθεί σε εσάς
Έτσι θα είστε εξασφαλισμένες, Μισέλ.
Και σκεφτείτε τη Μαρί-Λουίζ. Χρειάζεται προστασία.
Θα επέλθει ισορροπία.
Μαρί-Λουίζ, τι άβυσσος!
Εσκεμμένα με προδώσατε.
Δεν με έχετε πληγώσει αρκετά;
Πρέπει λοιπόν να με αφανίσετε;
Τα άκουσα όλα, κάθε λέξη.
Κι εσύ μίλησες, Μαρί-Λουίζ.
Είπατε ψέματα στον πατέρα μου,
ότι εύχομαι το θάνατό του!
Σε ικετεύω, Μαρί-Λουίζ, πήγαινε πάλι εκεί,
εμπόδισε τη Μισέλ να συνεχίσει.
Μισέλ, αυτό το τερατούργημα ξεπερνά όλα τα άλλα.
Ο Θεός ξέρει τις ντροπές σας.
Νομίζει ότι τα είπαμε όλα στην κυρία.
Τα άκουσα όλα.
Είστε ένα φίδι μέσα στην καρδιά μου!
Τι κουτορνίθι!
Δεν αναλογίζεστε καν τα όσα χάνετε,
προκειμένου να απολαμβάνετε να με βασανίζετε.
Αρκετά!
Εσείς είστε το σκάνδαλο!
Εσείς είστε η καταστροφή που δεν έχει τέλος!
Είστε ένα σκουπίδι!
Μιλήστε, αφού η κυρία τα ξέρει όλα.
Δεν δίνω δεκάρα.
Ηρεμήστε, Ελίζαμπεθ.
Ισχυρίζεται ότι σας είπα διάφορα.
Τα άκουσα όλα. Με κοροϊδεύετε.
Παραληρεί.
Ισχυρίζεται ότι σας είπα πως εύχεται
το θάνατο του πατέρα της για να κληρονομήσει τα πάντα.
Εσείς δεν θα πάρετε τίποτα, κυρία.
Αυτή θα τα πάρει όλα.
Δεν έχουν συναίσθηση καμιά.
Δεν θέλω να ξέρω.
Θα τα πουλήσουμε, καταλάβατε; Θα τα πουλήσουμε.
Δύστυχη. Δεν θα τα καταφέρετε!
Με κοροϊδεύουν,
με χλευάζουν.
Μην με αγγίζετε.
Ο Θεός μου έδωσε το αίσθημα της δικαιοσύνης.
Μην αγγίζετε αυτό που Του ανήκει.
Πάτε να ζήσετε με τον πατέρα μου, πάτε κάπου αλλού…
Φύγετε λοιπόν!
Ήξερα πως είστε στενόμυαλη,
αλλά έχετε καθόλου μυαλό;
Σας απολύω, ακούτε;
Αυτή τη φορά οριστικά!
Θα φύγετε το ξημέρωμα.
Είσαι μια ανόητη, Ελίζαμπεθ, κακομοίρα.
Αντρέ, η κόρη σας ετοιμάζει ένα σχέδιο για το θάνατό σας.
Παλαβή!
Όχι αύριο, απόψε. Ακούτε; Απόψε κιόλας!
Πηγαίνετε να μαζέψετε τα πράγματά σας.
Με πρόδωσαν, με χτύπησαν.
Ορίστε;
Περιμένει το θάνατό σας,
η ίδια σας η κόρη!
Η κόρη μου; Ελίζαμπεθ;
Θέλει να σας κληρονομήσει για να δώσει την περιουσία σας στις υπηρέτριες!
Ελίζαμπεθ! Αρνηθείτε τον ισχυρισμό!
Πνίγομαι. Μα ποιος σας έριξε κάτω;
Έξω από εδώ! Στα τσακίδια!
Δεν έχετε το δικαίωμα. Μας χρωστάτε 3 χρόνια μισθούς!
Εντάξει, θα...
Είναι ό,τι μου έχει απομείνει.
Πάρτε τους μισθούς και φύγετε.
Φτάνει, σταματήστε!
Ό,τι θέλετε. Σταματήστε.
Αρκετά, φτάνει!
Αντρέ, τι κάνετε; Μα έχετε τρελαθεί!
Τι συμβαίνει;
Μισέλ, τι κάνετε;
Είναι κάποιος έξω;
Δεν δέχομαι κανέναν τέτοια ώρα!
Είναι ένας κύριος.
Έκανε το γύρο του σπιτιού,
οι άλλοι περιμένουν στην είσοδο.
Μα ποιος είναι;
Κλείστε! Σας είπα να κλείσετε!
Φιλίπ!
Ήρθα τελικά.
Φοβόμουν μήπως κοιμάστε ήδη.
Τους έφερα μαζί μου, με δέχεσαι κι εμένα;
Μα πες μου τι σου συμβαίνει.
Θεέ μου, Φιλίπ! Σε έστειλε ο Θεός!
Ευτυχώς, Φιλίπ, εσείς είστε!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε, Φιλίπ.
Πώς είστε, Φιλίπ;
Ποιος καλός άνεμος σας φέρνει εδώ;
Πώς είστε;
Φιλίπ, μην τους αφήσετε να πουλήσουν, όλα καταρρέουν!
Το σπίτι έχει γεμίσει τερμίτες!
Το σπίτι δεν μπορεί να πουληθεί,
δεν έχετε δικαίωμα να το πουλήσετε.
Έχει τερμίτες. Δεν είστε κλέφτης!
Τερμίτες;
Γιατί δεν μου το είπατε; Είχατε το χρόνο να το δείτε.
Μου το κρύψατε.
Ναι, αγαπητέ μου, έχει τερμίτες.
Αλλά δεν το ήξερα.
Το έμαθα απόψε, επιστρέφοντας από το σπίτι σας πριν μία ώρα.
Για να δούμε, δεν είναι σοβαρό.
Τι γνώμη έχετε, Ζαν; - Δεν είναι τίποτα.
Και η σκόνη ρυζιού;
Όλα αυτά μοιάζουν περίεργα;
Έχετε δει ποτέ τερμίτες;
Η Γερτρούδη...
Όχι, σας ρωτώ ξανά, έχετε δει ποτέ τερμίτες;
Αυτό εδώ το έντομο,
Πού το βρήκατε;
Μέσα σε ένα σπιρτόκουτο.
Ποιος σας έδωσε το σπιρτόκουτο;
Οι υπηρέτριες.
Οι υπηρέτριες;
Είχα κι εγώ τέτοια έντομα στο σπίτι μου.
Είναι απλώς μυρμήγκια.
Τίποτα το σοβαρό.
Το σπίτι θα στέκεται για εκατό ακόμη χρόνια!
Απίστευτο!
Γιατί δεν τις ακούσαμε, μια φορά οι δύστυχες έλεγαν αλήθεια.
Εγώ φταίω, το πίστεψα.
Οπότε δεν υπάρχουν τερμίτες.
Θα σας τα δείξω όλα.
Γιατί να κρύψουμε τις ρωγμές;
Δε θέλω να γίνει η πώληση βάσει απάτης.
Ελάτε, κοιτάξτε.
Δείτε μόνοι σας.
Οι κοπέλες αυτές μας σαμποτάρουν. Το λέω ξεκάθαρα.
Μας κάνουν σαμποτάζ.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι περάσαμε μόλις.
Ανοίξτε, Μισέλ!
Είστε εκεί;
Που έχουν πάει;
Είναι απίστευτο αυτό που έκαναν αλλά θα σας το πω:
Ενώ λείπαμε, άνοιξαν τη δεξαμενή του κρασιού.
Ένα εκατομμύριο φράγκα χαμένα, όλη η τελευταία σοδιά κρασιού.
Δεν ξέρω αν πρέπει να σας το πω, αλλά μέχρι που μας χτύπησαν.
Ας το ξεχάσουμε.
Σωπάστε, Αντρέ.
Κυρία, μην πιστεύετε τον κ. Φιλίπ.
Το μόνο που τον νοιάζει είναι να πάρει πίσω τη γυναίκα του.
Σας κοροϊδεύει.
Μην αγοράσετε αυτό το σπίτι.
Σας λέμε την αλήθεια.
Πηγαίνετε να δείτε την κουζίνα,
το κελάρι, τη σκεπή,
το δωμάτιό μας, όπου ζούμε σαν κατάδικες.
Η αξία της γης εδώ ανεβαίνει διαρκώς.
Ποτέ δεν παίρνω τον λόγο μου πίσω.
Τον απατεώνα!
Σωθήκαμε, καλή μου.
Κύριοι, παρακαλώ καθίστε.
Θέλω να φύγω μαζί σου.
Μάζεψε τα πράγματά σου. Θα στείλω το φορτηγό να τα πάρει.
Έχουμε 15 μέρες. Φεύγω καθησυχασμένος.
Δεν χρειάζομαι τίποτα. Ας φύγουμε απόψε.
Εσύ μιλάς έτσι;
Πάρε με μαζί σου,
σαν αληθινή σύζυγο.
Φυγάδευσέ με από τον πύργο του παραλόγου
και κοντά σου θα γιατρευτώ.
Ας αφήσουμε αυτούς τους κυρίους με τη χαρτούρα τους.
Τι θέλουν από εμάς; Τι μπορούμε να τους προσφέρουμε;
Όλα φαίνονται εντάξει.
Είναι οι καλές συνήθειες.
Είναι κάτι το προσωρινό.
Προσωρινό, αλλά οριστικό.
Ο συμβολαιογράφος συμφωνεί.
Θα συντάξει το συμφωνητικό.
Δε θα υπάρξουν εκπλήξεις από καμιά πλευρά.
Έκανα ένα διάλειμμα.
Σαν το σπίτι σας.
Έχω ένα μόνο αίτημα, ένα αλλά βασικό.
Πρόκειται για ζήτημα τιμής.
Φίλοι μου, αν μου επιτρέπετε τη χρήση του όρου,
Σας εγγυώμαι ότι η κουζίνα
είναι σε άψογη κατάσταση.
Οι τοίχοι, το ταβάνι το πάτωμα.
Μόνο που τώρα είναι τόσο ακατάστατη,
που θα σας παρακαλέσω να μην την δείτε.
Ντρέπομαι τόσο πολύ.
Καταλαβαίνουμε.
Ορίστε ο καφές.
Είναι πολύ καλός.
Εγώ τους τα έμαθα όλα.
Το μόνο κάνουν καλά είναι ο καφές.
Ελάτε, πάρτε το απόφαση. Δείξτε τι ξέρετε.
Είναι 27 Οκτωβρίου, 22.35, ας πούμε ότι είναι μεσάνυχτα.
Μένουμε εδώ όλο το χρόνο.
Είμαι δεμένη με τη γη.
Θα χρειαστώ έναν μεγάλο κήπο.
Στα προάστια.
Θα έρχεστε να μας βλέπετε.
Δεν το νομίζω.
Θα έχω μόνο μια γυναίκα για να καθαρίζει.
Ποτέ ξανά υπηρέτριες, να μου λείπουν!
Μα τα κάνατε χάλια!
Φύγετε από εδώ! Με ενοχλείτε.
Μα φύγετε πια!
Κυρίες μου, πού πάτε;
Όχι, όχι, δεν θέλω.
Μόνο το κεφάλι θα βάλουμε, δεν θα μπούμε μέσα.
Δεν είναι σωστό, η κουζίνα είναι τόσο ακατάστατη.
Μα δεν θα...
Σας χρειάζομαι για την υπογραφή.
Ελάτε εδώ πρώτα.
Και τώρα υπογράφω.
Εντάξει!
Κύριοι, είμαι στα χέρια σας.
Ας πιούμε.
Γερτρούδη, τι καλό έχεις να μας προσφέρεις;
Πού είναι οι υπηρέτριες; Μισέλ, Μαρί-Λουίζ!
Μόνο το κεφάλι!
Μαρί-Λουίζ, Μισέλ!
Θέλουμε το λικέρ, ελάτε τώρα!
Οχι, δεν είναι εδώ.
Παραλίγο να σπάσουν την πόρτα.
Είχαν απαίσια όψη!
Μην ασχολείσαι, μείνε εδώ που είσαι.
Μισέλ, ξέρω ότι είστε εκεί, ανοίξτε μου, η Ελίζαμπεθ είμαι.
Φερθείτε φυσιολογικά, σαν κανονικοί άνθρωποι.
Ελάτε στο σαλόνι.
Ελίζαμπεθ, άφησέ τις!
Μισέλ, αρκετά έχετε κάνει. Ήμουν πιο καλή απ’ ό,τι έπρεπε.
Σας διατάζω να έρθετε πίσω.
Εκανα ό,τι μπορούσα
για να διατηρήσω καλές σχέσεις μαζί σας.
Θα σας έδινα καλές συστάσεις δι’ αλληλογραφίας.
Μα απαντήστε, επιτέλους! Θα μου απαντήσετε;
Αφού το θέλετε έτσι…
Εις το εξής, μην περιμένετε συστάσεις από εμένα.
Δεν θα μπορέσετε να βρείτε πουθενά δουλειά.
Θα σας στείλω εσώκλειστες σε μοναστήρι,
όπου θα πρέπει να χωριστείτε, για το δικό σας το καλό.
Αυτό θα σας αναμορφώσει!
Έχουν κλειδώσει.
Ήθελα να σας προσφέρω κάτι να πιείτε.
Ελίζαμπεθ, αφήστε το!
Αυτό δεν το ανέχομαι.
Αντρέ, ξέρετε ότι έχουν καταστρέψει τα πάντα.
Κυρίες μου, Ελίζαμπεθ...
Θα με υπακούσεις;
Οι καημένες,
κάτι πρέπει να κάνουμε για αυτές.
Ελάτε γρήγορα! Γρήγορα!
Όχι, σωπάστε!
Σας είπα να σωπάσετε.
Βρείτε την αξιοπρέπεια τουλάχιστον να σωπάσετε.
Κάθαρμα!
Απόβρασμα!
Γεννηθήκατε για την καταστροφή! Δεν αξίζετε κανένα σεβασμό!
Είστε δειλός!
Η βλακεία σας γεννά εγκλήματα, άθλιο υποκείμενο!
Ακούσατε τι είπε ο γαμπρός σας;
Είστε ένα τέρας, ένας ανόητος.
Είμαι μάρτυρας. Εσείς φταίτε.
Δεν θα μπορούσατε να καταλήξετε αλλιώς.
Άθλιε κακομοίρη...
Στα τέλη του φθινόπωρου 1933, Στην πόλη Λε Μαν της Γαλλίας,
Οι αδελφές Παπέν δικάστηκαν στο κακουργιοδικείο.
Κρίθηκαν ένοχες και καταδικάστηκαν,
η μεγαλύτερη σε θάνατο και η μικρότερη σε φυλάκιση.
Όμως κατά τη διάρκεια της δίκης, το δικαστήριο έθεσε το ερώτημα:
«Ποιος είναι ο αληθινός ένοχος;»